Ik ben minder aan het bloggen en als er al iets verschijnt, dan is het onregelmatig.
De reden is dat ik druk bezig ben met een verhuizing.
Dus dat betekent: klussen, verven, de onaangename verrassingen (zoals rotte hardboard platen achter je verwarming die eigenlijk ook verrot is), de tijdrovende kleine klusjes (dit plankje weg: o jee die zit vast met 16 schroeven en lijm (niet overdreven)), schuren, poetsen , verwijderen en wat niet nog meer. O ja, en ook nog je normale werk en nog een kleine, zeer jonge, peuter die rond rent.

Maar als je gaat verbouwen of verhuizen, binnenkort naar de bouwmarkt gaat of gewoon je gereedschap wilt uitbreiden, een ding wil je zeker aanschaffen:

In een bijna opwelling heb ik een breekijzer (ook wel koevoet genoemd) aangeschaft…en manmanman wat ben ik hier nu al blij mee. Voor 8 euro 70 zo veel bouw en breek plezier: dit toch wel (nu al) de beste aankoop voor de verbouwing geweest. Wat ik niet al allemaal snel en handig dankzij dit ding gedaan heb. Jazeker, met stip op 1.

De Consumentenbond is serieus een goede organisatie: ze nemen het op voor de argeloze gebruikers en consumenten van producten die op winst uitzijnde producenten produceren (okee…het is me gelukt, ik heb drie maal ‘product’ in verschillende vormen weten te gebruiken).

Voor 2010 hebben zij weer het door de consumentverkozen meest nuttige product en nutteloze en overbodige product gekozen. Dit zijn geworden, in de categorie *trommels* rapapapapa:

Topper, het meest nuttige product: het bel-me-niet register.

En:

Flopper, het meest nutteloze product: de OV-chip kaart

Goh…dat zagen we niet aankomen. Ik ben niet verbaasd. Dat de OV-chip kaart niet deugt is al een hele tijd in het nieuws, het is dan ook kenmerkend voor de overheidsinstanties en belanghebbende organisaties dat ze het de reiziger toch door de strot willen duwen (sorry voor het grove taalgebruik, maar ik word een beetje niet goed van de manier waarop die organisaties in deze discussie staan). En dat de consument zich massaal laat registeren bij het bel-me-niet register en dan eindelijk af is van telefonische verkopers die (vaak) toch ook misbruik maken van de situatie dat ze iemand letterlijk (telefonisch) overvallen, is ook niet verwonderlijk. In deze context moet ik het wel opnemen voor de tele-enqueteurs (let op: niet de tele-martekeers) de enqueterus worden vaak ingehuurd door gemeentes om te kijken hoe mensen hun stad / omgeving zien en wat ze er verbeterd willen hebben of wat de klachten zoal zijn.

Maar goed: op de Consumentenbond site staat het hele verhaal

Een tijd geleden is de elektronische stemcomputer afgeschaft. De reden was meer dan geldig: er kan geen hertelling plaatsvinden (en dus in het geval van kwaadwillenden is de uitslag gemakkelijk manipuleerbaar), het is in potentie niet privxe9 (per slot van rekening is het een kleine moeite om je kiesnummer en je keuze bij elkaar op te slaan), en het zou zelfs van afstand afgelezen kunnen worden (het stemapparaat schijnt een signaal uit te zenden). De meneer die dit uitvond, een Delftse techneut, zat diep in de materie en wist er duidelijk veel van: dit was ook tegelijk zijn nadeel. Door zijn diepgang kon hij het niet meer duidelijk en gemakkelijk uitleggen en kwam het, op mij in ieder geval, allemaal wat ongelukkig over. Met als resultaat dat menigeen al na de eerste zin de afhaakte bij het verhaal van de man en een aantal mensen vergaten zelfs de  redens die hij aandroeg maar gaf hem er gewoon de schuld van dat hij aan het mierenneuken was (hij heeft daadwerkelijk eens gezegd dat deze discussie hem nagedragen wordt). Nu zijn zijn argumenten nog verder weggezakt en wil men de computer terug. Is dat verstandig?

En er valt iets voor te zeggen natuurlijk. Met het potlood stemmen is in principe ook fraudegevoelig – zelfs losstaand van de onhandigheid van een potlood (punten die breken, potloden die niet goed kleuren, etc.) Niet alleen moesten nu in veel gemeentes hertellingen plaatsvinden, maar ook vanuit het buitenland komen regelmatig berichten dat het fout gaat met stembiljetten / stembussen / of stemmen in het algemeen. Mijn idee hierbij is dat men ook via de vingerafdrukken op het stembiljet zou kunnen nagaan wie op welke manier gestemd heeft: u moet niet vergeten dat van steeds meer Nederlanders hun vingerafdrukken zijn opgeslagen in een centrale database die door slechts een paar mensen beheert wordt. Het koppelen van deze gegevens is niet zeer ingewikkeld. Aan de andere kant zijn de argumenten tegen de stemcomputer niet opgelost…sterker nog, de technologie is nu verder ontwikkeld en de gevaren zijn dus groter. Verder, om hertellen via de computer mogelijk te maken moet de computer dus het kiesnummer opslaan wat de privacy weer niet ten goede komt. Nu zijn er altijd mensen die de discussie beslechten met: ik heb niets te verbergen. Onzin, iedereen heeft ‘iets’ te verbergen: verbergen als in de betekenis ‘wil niet dat het in de openbaarheid komt’: zijn of haar seksleven bijvoorbeeld, de meeste mensen willen dit niet zomaar op internet zetten (de uitzonderingen daargelaten), of jaarinkomens, complete inboedel, pincode, etc…etc… Zelfs de premier, altijd de eerste als het aankomt om een dergelijke uitspraak te doen, houdt dergelijke zaken toch liever binnenshuis en deelt ze niet met zijn landgenoten. Dus waarom zou stemmen dan wel openbaar moeten? Stemmen is toch iets persoonlijks en iets dat je geheim mag houden, dus waarom zouden we dan genoegen nemen met een systeem dat dat niet kan garanderen?

Het alternatief? Het kan alleen als een kiesnummer handmatig in de pc wordt ingevoerd, zodat er geen connectie is met naam, noch een andere database, deze gegevens alleen in deze computer blijven, dus niet naar een centraal systeem gaan, en alleen de stem wordt doorgezonden. Zo is hertelling mogelijk en geheimhouding ook. Dus nu maar wachten op wat er uiteindelijk uit deze discussie komt.

Valt er nog wat te stemmen? Dat is de vraag. Feit: politieke partijen verdraaien vaak de werkelijkheid (kijk maar naar het hele debat over rapport Davids en het gedraai van onze premier, dat wordt een doofpot affaire de inzet van de oppositie ten spijt). Verkiezingsbeloftes: hoe vaak komen ze niet uit of wordt het toch anders. Ik vraag mij af of dat kiezersbedrog is. Stel je koop bij een electronicawinkel een mobiel (je zoekt een mooi mobieltje uit, een specifiek model van een specifieke soort) en je komt thuis en voila: in de doos zit een radio! Er is geen enkele consumentenorganisatie, noch rechter, die jou niet in je gelijk zou stellen als klant. Vreemd dat hier dan niet naar gekeken wordt binnen de politiek.

Hoe dan ook: jaren geleden had ik besloten ‘in de politiek te gaan’, dus om me er meer mee bezig te houden. Dat heb ik gedaan. Ik ben lid geworden van een partij binnen een gemeente en ik sta op de lijst: ergo u kunt op mij stemmen (mits u in Leiden woont). D66, plekje 27, Eric van Hoof.

Mijn inzet is om te zorgen dat er meer stelselmatig wordt gedaan met de cultuur. Veel stichtingen, clubs en verenigingen krijgen geen subsidie terwijl ze zo veel mooie ideeen hebben (die dus niet tot uitvoer kunnen komen). De afgelopen jaren is de cultuurwethouder JJ de Haan (CDA) erg stellig geweest in zijn bezuinigingen en zijn dwang om een eenheidsworst van alle partijen te maken, ook Dichter Bij Jou heeft hier de gevolgen van ondervonden. Ik heb hier eerder over geschreven. Ondanks dat ik begrip dat hij meer samenwerking wil zien, en samenwerking ook niet slecht is, is het een verarming als partijen daardoor gedwongen woren te fuseren: en dit laatste was wel op het eind aan de hand. Daarnaast wil ik ook dat er kritisch wordt gekeken naar het verkeersbeleid (dat nu tot zeer gevaarlijke situaties leidt op verschillende punten) en werkgelegenheid/bedrijvenhuisvesting (men wil bijvoorbeeld een mooie groene polder gaan vol bouwen).

Ik heb natuurlijk niet de illusie dat ik in mijn eentje alles kan veranderen. Maar ik wil proberen om iets te betekenen voor mensen, om in ieder geval geprobeerd te hebben om iets te doen en wellicht te veranderen. Want, zo zij ik tegen mijzelf, ik kan wel blijven zeuren, maar ik moet ook bereid zijn om er iets aan te doen. En dat moment is nu dus gekomen.

Er is altijd veel te doen om het tweede album van een doorgebroken band, de opvolger van een succesvol debuut album. De druk is dan hoog voor een band, reden voor veel bands om het dus met het derde album over een andere boeg te gooien en meer te gaan experimenteren. Voorbeelden zijn Pearl Jam (Vitalogy was duidelijk veel meer punk), Radiohead (OK Computer was duidelijk veel meer gexefnspireerd op electronica dan zijn voorgangers), Alanis Morissette (ja, haar enorme hit-album Jagged Little Pill is haar derde album, daarvoor maakte ze popliedjes ipv singer/songwriter), Editors (In this Light and on this Evening lijkt het kind van Joy Division en New Order) en zo kan ik nog wel even doorgaan….maar nu kan dus ook Bloc Party worden toegevoegd aan dit rijtje. En om helemaal bij de tijd te zijn is dit derde album – Intimacy – het eerst digitaal, als download, aangeboden.

Hun nieuwe album is alweer een tijdje uit (2008 en ligt zelfs al in de uitverkoop) en lijkt het grote publiek te hebben overgeslagen. Qua titel lijkt Intimacy in het verlengde te liggen van Weekend in the City – liedjes over intimiteit, verlies en liefde. Gedeeltelijk is dat ook terecht en zelfs de zeer licht homo-erotische hints van zanger Kele Okereke zijn weer van de partij. Toch is Intimacy qua gejaagdheid, een haastige drummer en algehele ‘drang’ beter te vergelijken met Silent Alarm, hun eerste album, vooral liedjes als ‘Halo’ en ‘One Month Off’ lijken te zijn geplukt van dit album.

Maar zoals ik al zei: dingen zijn anders. Er zijn meer electronische beats, electronische drums, en een vaak gesampelde zangpartij, en ik vermoed dat dit invloeden zijn die overgenomen zijn uit de dance-scene, vooral ‘Ares’ en ‘Mercury’ zijn goede voorbeelden hiervan. ‘Zepherus’ (dat me onwillekeurig ook een beetje deed denken aan ‘Where is Home?’) heeft een heus koor en ‘Biko’ (nee, geen cover van Peter Gabriel’s nummer) heeft zelfs trompetten, beide interessante vondsten. Al moet ik zeggen dat ik de uitwerking niet overal evenwichtig vind en zelfs een beetje ‘gezocht’: het lijkt alsof Bloc Party te graag wilt en daardoor nodeloos in repetitie en beats vervalt terwijl het zo’n talentvolle band is vol goede ideexebn: deze kunstmatigheid hebben zij in mijn optiek niet nodig. Ook de algehele inspiratie die uit de new wave en 90′s leek te komen lijkt een beetje overboord te zijn gezet, en hoewel dit het recht is van de band natuurlijk om nieuwe wegen in te slaan, lijken ze op Initimacy een beetje tussen wal en schip te staan – aan de ene kant liedjes die herinneren aan Silent Alarm en aan de andere kant liedjes die naar iets compleets nieuws hinten met de band gevangen tussen deze twee in.

Hier dus de eerste single van dit album: Mercury

Nee, ik ben nog lang niet de oude. Het verlies van mijn vader weegt zwaar en heeft me diep aangegrepen.

Ik probeer wat afleiding te vinden, wat vrolijkheid, iets om me af en toe een beetje op te beuren. Dit onderstaande kon toch nog een glimlach op mijn gezicht toveren. Het filmpje is een knap gemaakte alternatieve versie, of beter gezegd een letterelijke versie, van Bonnie Tyler’s ‘Total Eclipse of the Heart.’

Zelfs als je een hekel hebt aan dit bombastische nummer (uit de koker van de man die ook Meat Loaf’s ‘Paradise by the Dashboard Light’ schreef), zelfs dan (of vooral dan) kan ik kijken aanbevelen.

Dus: de letterlijke versie van Total Eclipse of the Heart

De Leidse gemeenteraad, specifiek de Christelijk Appel wethouder cultuur, had het al eerder gezegd: ik ga niet veel geld uitgeven. En inderdaad. Stichting Dichter Bij Jou heeft geen subsidie gekregen voor de poezieslag (vanaf 2003 in Leiden, vanaf 2006 met succes verder uitgebreid, met meer rondes en meer deelnemers)  en de Leidse Dichter Bij De Bar, ( sinds 2007 twee maal gehouden met enthousiaste bezoekers en deelnemers: idem, geen geld.

Yep, in al haar wijsheid heeft de wethouder besloten geen subsidie te geven voor de instant houding van deze poxebziecultuur.Dit heeft gevolgen: Dichter Bij De Bar kan dus in 2010 niet doorgaan en voor de Leidse Poezieslag (waar de Leidse kandidaat de Leidse kleuren vertegenwoordigd op het NK Slam) betekend dit dat de kandidaten hun welverdiende reiskostenvergoeding niet krijgen…om over posters nog maar de zwijgen.

Soms word ik een beetje moe van al dat politiek gedoe en gekonkel…

Mijn jaar is nog niet begonnen, 2009 is nog ten volle bezig. Waarom zou ik ook op 31 december het jaar afsluiten terwijl bijna alle landen dat pas in februari doen? Alle behalve de Christelijke landen bedoel ik dan….het bekendste nieuwjaarsfeest is waarschijnlijk dat van de chinezen, meestal rond de tweede week in februari.

Waarom ik zo recalcitrant ben? Waarom ik zeg: ’2010 is nog niet begonnen’? Heel simpel, 2009 was geen goed jaar, er speelde van alles, en niet veel daarvan was goed, zowel op gezondheid technisch, persoonlijk en professioneel vlak, vaste lezers kunnen zich misschien wat herinneren…maar dit zijn zaken waar ik nu niet op in ga. De reden is dat mijn vader is overleden.

Zeer onverwachts. Maandag liep hij (letterlijk) het ziekenhuis in, voor een simpele scan…dinsdagnacht was hij opgegeven, woensdag ochtend overleed hij. De oorzaak: een enorme tumor in de longen, maw longkanker dus. Het was uitgezaaid naar andere organen en had de lever aangetast, de reden waarvoor hij naar het ziekenhuis ging: hij had last van zijn buik.

Mijn vader was een roker, de pijp was zijn vaste attribuut. Mijn vader was belangrijk voor mij, niet voor niets was hij mijn getuige op mijn bruiloft.U moet weten dat ik niets tegen rokers heb, sterker nog ik ben zeer liberaal: iedereen is mans/vrouws genoeg om voor zichzelf een keuze te maken en zolang men dan ook de keuze van de ander respecteert is volgens mij iedereen blij: met andere woorden rokers accepteer de niet-roker en niet-rokers accepteer de roker) in de praktijk niet-rokers jaag de rokers niet weg van hun rookplek, en rokers accepteer dat er in een kroeg ook niet-rokers zitten). Mijn leven voelt op dit moment aan dat ik een wandelende anti-rook reclame ben…want dat is het leed van de nabestaanden.

Er is een ding dat ik iedereen mee wil geven, dat wat mij pijn doet en ik via dit medium wil doorgeven. Ik wil erbij zeggen dat ik dit zeker niet belerend bedoel, noch op iemands gemoed wil werken…maar voor mijn gevoel moet ik dit zeggen. Er zitten verslavend makende spullen in de tabak…dit is een erkent feit. Tevens: als je rookt heb je een grote kans om eerder te sterven…mijn vader was 63. Hij zal zijn kleindochter van 1 niet zien opgroeien, Ik weet dat als hij had ebseft dat dat de prijs van het roken was, dat hij gestopt was…maar het moment dat hij besloot dat hij kortademig geworden was en maar eens moest stoppen…was het te laat (die bewuste maandagochtend).

Het volgende gedicht, heb ik al een jaar geleden geschreven, maar het was van toepassing:

Onze Vader, vol genade

hoeveel stilte kun je verstaren
en hoeveel tv-momenten kun je baren
uit dat batterijen hulsel

ongeduldig, zo ongeduldig

verdrink je woede in de stenen van de dag
en knoop hen op aan staalkabels
die antennes wortelen in je hersenen

maar er schuilt een David in je
en er speelt een klein kind op je hand
die glimlach wortelt een pijp

zo, langs de waterkant

als je langzaam op je leven vist, als
je opkijkt en je vergewist dat het zo goed is,
als die bewuste loodjes langzaam wegzinken

De titel doet meer vermoeden dan er eigenlijk aan de hand is…na mijn experiment om eens te kijken in hoeverre mijn dagelijks leven al afhankelijk is van internet, kom ik tot de conclusie dat het ervan doordrenkt is…niet voor niets zit ik dit bericht te typen vxf3xf3r de maand eigenlijk voorbij is.

Ik had natuurlijk al een kleine uitzondering gemaakt voor e-mail, maar mijn e-mail steevast maar 1x in de week checken (iets minder zelfs denk ik)  is volgens mij ook het enige dat ik goed heb weten vol te houden.

Een paar voorbeelden:
- Even banksaldo checken of de vaste kosten overmaken zodat ook deze maand nog stroom voor handen was. Toegegeven: dit had ook gewoon bij de bank binnen gekund…zij het dat de de bankiers dan toch naar je staan te kijken alsof je uit het steenen tijdperk komt (jawel, met dubbel e)

- Even kijken of de film draait (waar je alleen voor kon reserveren via het internet)

- Nieuwjaarswensen versturen

- Een link checken die via een mail is binnengekomen

en nog zo een paar dingen

Ergo: ik heb gefaald, ik heb duidelijk nog van alles (zij het kort, maar toch)  op eht internet gedaan. En de wijze waarop het internet mijn leven beinvloedt is dus wel ergens schrikbarend (voor mij althans). Dat ik in mijn werk ermee te maken heb, dat hoort erbij maar dat het erop lijkt dat ik ook in het dagelijks leven eraan vast zit, doet mij afvragen of ik er niet teveel tijd aan kwijt ben…

Hoe dan ook, dit is minder belangrijk dan het volgende: voor iedereen de beste wensen

Ik vraag me af…het internet is zo belangrijk geworden, op zo veel vlakken, kan men nog zonder?

Het internet biedt dan ook zoveel;
via Albert Heijn kun je je eigen boodschappenlijst online maken en voor een paar euro extra nog thuis bezorgd ook.

Kaartje sturen? Ook dat kan via internet…en dan heb ik het niet over een snel getypt e-mail berichtje, nee een echt ding van papier waarvoor u een sleuf n de deur hebt (of een brievenbus hebt ophangen).

Taarten bestellen, of kleren? Daten? Bioscoop? Telefoneren? Sex? Boeken, of toch liever e-books? Mensen spreken aan de andere kan van de wereld? Je mening verkondigen? Ook al gaat die ten onder in het woud van miljarden stemmen? Leren? Examens doen? Live een operatie bijwonen? Routes checken? Adressen opzoeken? File en/of trein informatie? Spelletjes? Op het internet kan het.

Geen wonder dat er frequent een initiatief is om de informatie voorziening op het internet te controleren…de Chinese overheid doet dit al jaren, maar ook de Australische en nog een paar mogendheden. De redenen zijn altijd: de mens beschermen…tja, daar wordt wel erg vaak iets mee goed gepraat. En gezien alle misstanden, oplichting en noem alle verschrikkingen maar op, kan het internet ook een verschrikkelijke plek zijn. Maar het is ook een mooie plek. het is vooral een afspiegeling van de mens als geheel, in al zijn facetten, goed en slecht.

Hoe dan ook, wat ik eigenlijk wilde zeggen is: kan ik (of u) nog wel een een maand zonder internet? Zonder de ‘sociale’ netwerk sites als hyves, facebook, myspace, en wat er nog niet allemaal verder is? Of is het te zeer verweven in mijn leven? Maakt het er al een onlosmakelijk deel van uit? De reden dat ik dit vraag is omdat ik moeite had met herinneren hoe men vroeger (in de jaren 80, begin jaren 90) naar een specifieke kleine straat ging in een plaats aan de andere kant van het land: mijn conclusie was, met veel praten, kaart lezen en de mooie info-borden die je ziet als je een gemeente in rijdt. Nu kijk ik op het internet en dan ben ik klaar.

Maar het internet is tijdelijk, niet uitgehouwen in steen, het is geen monument dat er (vermoedelijk)  over 1000 jaar nog zal zijn.

Dus, bent u ook benieuwd hoeveel internet uw leven bexefnvloedt, sluit u dan gerust bij mij aan en dan proberen we een maand van het internet af te blijven…al twijfel ik nu al of ik het haal…(ps. als je voor je werk mail moet lezen, dan zou ik zeggen dat dat een vrijstelling is ) Vanaf morgen?

Dus: tot over een tijd!! En dan hoor ik graag jullie eventuele ervaringen en zal ik die van mij delen.